• light rose – jasno różowy
• light amethyst – czyli wrzosowy (dla facetów – jasny fiolet )
• oliwin – ciemna zieleń
• goldenshadow – złoty

W naszej pracowni czeka jeszcze mnóstwo pozostałych wyrobów – będziemy je sukcesywnie dodawać.

kryształy Swarovskiego

Zabieramy się zatem do pracy i w ciągu najbliższych dni będziemy dodawać nowości do naszego sklepu Colia.com.pl

Ze spraw organizacyjnych pragnę nadmienić, że uruchamiamy drugi blog dla osób zajmujących się projektowaniem i tworzeniem biżuterii – szczegóły wkrótce – zatem wszelkie porady, przewodniki itp będą umieszczane na osobnym blogu natomiast tutaj skupimy się na prezentacji naszych prac.

pozdrawiam serdecznie naszych Czytelników w Nowym Roku

nasz drugi sklepik z akcesoriami do biżuterii też zaczyna sobie powolutku radzić – ostatnio dodaliśmy trochę srebra i dużo muszli szarej i krzemienia – zapraszam

dziękuję za komentarze i miłe słowa odnośnie poradnika “Jak fotografować biżuterię” w 2 częściach – napisanego przez Kubę – jestem z niego bardzo dumna – mam nadzieję, że przyda się innym ludziom sprzedającym swoją biżuterię – na początek wystarczy

zapraszam do śledzenia mojego bloga – czasem pojawia się tu coś ciekawego

Dziś krótko i na temat :

• tło
• oświetlenie
• kadrowanie
• prezentacja

Tło

Opierając się na własnym doświadczeniu polecam zakup szarego, białego i czarnego kartonu/papieru ozdobnego – dlaczego ? Już tłumaczę :

• biały – jest dobry do fotografowania biżuterii składającej się głównie z ciemnych elementów np. minerałów
• czarny – ciężko się fotografuje – wychodzą “przekłamane” kolory – może jest na to sposób – ja go nie znam – na czarnym fotografuje tylko rzeczy typu perły, biały koral i podobne
• szary – wg mnie optymalny kolor do fotografowania – srebro wychodzi w naturalnym kolorze, błyszczące kamienie dobrze się prezentują

Niektórzy stosują pleksi – jeszcze nie próbowałem takiego tła – jak będę coś o tym wiedział to napiszę. Przy zasobniejszej kieszeni można kupić stół bezcieniowy i wtedy podświelić spód – wychodzi ładne białe tło bez cieni – ale to już są profesjonalne rozwiązania.

Moim zdaniem przy fotografowaniu biżuterii należy unikać przesadnego artyzmu tj. ustawiać biżu na tle które odwraca uwagę odbiorcy od bizuterii lub tła na którym biżuterii wogóle nie widać – przecież sprzedajemy biżuterię a nie fajną tackę, kubek czy zdjęcie dziadka .

Oświetlenie

Najwygodniej i najprościej fotografować przy sztucznym świetle – dlaczego ? Używając jako źródła światła – słońca – jest dość trudno uzyskać powtarzalność – uważam że z takim światłem może sobie poradzić tylko profesjonalista.
Nie polecam również używania lampy błyskowej wbudowanej w aparat – biżuteria wychodzi w nienaturalnych kolorach – “przepalona”. Oczywiście są techniki fotografii z błyskiem ale to wyższa szkoła jazdy i dla amatorów zbyt kłopotliwa.
Najprostszym rozwiązaniem jest kupno 2 lub więcej żarówek światła stałego (kompaktowych świetlówek) o temperaturze światła 5500K. Wtedy możemy uzyskać powtarzalne warunki i możemy poprawiać technikę robienia zdjęć. Należy pamiętać, że fotografując nawet przy użyciu namiotu – jedynymi źródłami światła muszą być nasze lampy – na wszelki wypadek wyłączcie oświetlenie “domowe” – po prostu zwykłe żarówki dają światło o wiele “cieplejsze” które może “pomieszać” się z naszym i wyjdą kiepskie zdjęcia.

Kadrowanie

Jak już wcześniej wspomniałem, przedmiotem który fotografujemy jest nasza biżuteria a nie tło na której leży czy wieszaczek na którym jest zaprezentowane (no chyba że sprzedajemy razem z biżuterią ). Obiekt nie powinien być obcięty – a jeżeli już musimy coś powiększyć i tym samym obciąć – zróbmy również fotkę całości – tak aby potencjalny Klient miał prawidłowe wyobrażenie o biżuterii którą ogląda przecież tylko na zdjęciach. Moim zdaniem gotowe zdjęcia nie powinny być zbyt wielkie tj. 500×500, 600×600 powinno wystarczyć przy sprzedaży przez internet. Zbyt duże fotki sztucznie powiększają biżuterię i kupującym wydaje się ogromna – możemy spodziewać się reklamacji pt. “bo mi się wydawało że to jest duże a to takie maleńkie”

Prezentacja

Z testów które przeprowadziłem na własnym sklepie wynika, że dobrze jest gdy sprzedawany przedmiot ma kilka ujęć np. kolczyki są sfotografowane zarówno w “zwisie” jak i leżące płasko. Dobrze wygląda gdy wieszamy je na specjalnych ekspozytorach i/lub mini manekinach (tak, tak są specjalne uszy do prezentacji kolczyków). Przedmioty które mają się błyszczeć jak np kryształy Swarovskiego powinny być oświetlone intensywnie i pod różny kątem. Materiały matowe dobrze jest oświetlać światłem “stłumionym” przez np. namiot bezcieniowy.

Tyle na dziś – jeżeli macie jakieś pytania – zapraszam do komentowania lub na priva – jakub.sawa@gmail.com – postaram się odpowiedzieć na każde pytanie

Zainspirowany dyskusją na GL postanowiłem napisać mini poradnik fotografowania biżuterii. Zaznaczam i podkreślam, że nie jestem zawodowym fotografem i nie mam wiedzy technicznej robienia fotek – opieram się jedynie na własnym doświadczeniu i kilku tysiącach wykonanych fotek.

Na początek

Czego potrzebujemy czyli sprzęt ?

• aparat – nie będę tu opisywał sprzętu – są od tego profesjonalne serwisy, ja używam Canona model 450D (cyfrowa lustrzanka)
• obiektyw – tzw. kit’owy czyli dostarczany przez producenta aparatu w zestawie – jest to obiektyw Canon EFS 18-55mm (plus – jest tani, minus – nie jest optymalnym rozwiązaniem – ale na pierwsze parę tysięcy fotek wystarcza w zupełności)
• statyw – bardzo pomocna rzecz – służy do zamocowania aparatu – dzięki niemu nie męczy się ręki (parę godzin focenia i ręka do wymiany , w pewnym stopniu redukuje rozmazane fotki, zapewnia powtarzalność ujęcia
• namiot bezcieniowy – tanie i wygodne rozwiązanie – służy do rozpraszania światła, może służyć jako stelaż do mocowania żyłki lub innych wynalazków pozwalających ustawić w pożądanym miejscu naszą biżuterię
• tło do namiotu – standardowo w zestawie jest białe i czarne – białe jest jeszcze ok ale na czarnym nie wychodzą dobre fotki – za bardzo odbija światło i widać na nim każdy pyłek  kurzu – pewnie, można bawić się w retusz w PS ale są ciekawsze rzeczy do robienia niż taka “zabawa”
• lampy – moim zdaniem absolutne minimum – można nie mieć lustrzanki, namiotu i statywu – ale jak jest za mało światła to nic nie pomoże – ja mam lampy światła stałego (czyli świecą cały czas a nie jak lampa błyskowa tylko podczas zwalniania migawki)
• biurko lub stolik – miejsce gdzie można bezpiecznie rozstawić sobie sprzęt – nie polecam podłogi – przy fotografowaniu klęczenie czy kucanie szybko spowoduje totalne odrętwienie

no ok ale ile to kosztuje ? – zapytacie.

• aparat + obiektyw – około 1500zł (można na początku robić tzw. głupim jasiem za 200-300zł)
• statyw – w zależności od wielkości – od 50 do kilkuset złotych – najlepszy jest taki składany o wysokości dopasowanej do waszej wysokości ewentualnie wysokości biurka/stolika na którym będziecie fotografować – po to aby się nie schylać cały czas – oczywiście dobre są takie które mają regulację wysokości
• namiot bezcieniowy – można kupić już od kilkudziesięciu złotych – cena zależy od wielkości – rozmiar zależy od tego co fotografujecie – optymalny wymiar boku kostki to 50-60cm
• lampy – mogą być nawet lampki biurkowe ze zwykłym gwintem – choć muszą być solidne bo żarówki (specjalne) do światła stałego są dość ciężkie
• żarówki – (35-50zł za sztukę) wyglądają jak świderki – są to świetlówki o specjalnej temperaturze barwowej – 5500K – nie wiem dlaczego ale takie mi polecali znajomi fotografowie i z takich korzystam, jedna uwaga – z czasem tracą barwę (zdjęcia robią się czerwonawe/różowawe) więc trzeba je wymieniać – u mnie to trwało rok więc dość długo
• biurko/stoli – można wykorzystać każdy na tyle duży żeby pomieścił sprzęt

teraz parę fotek jak to mniej więcej wygląda :

na zdjęciu biurko , 2 lampy, namiot, statyw

namiot w środku – tło szare + wieszaczek do kolczyków, zawieszki itp – inwencja twórcza

Na dziś tyle – zapraszam ponownie na dalszą część. Nie jestem ekspertem więc pewnie robię dużo podstawowych błędów. Uczę się metodą prób i błędów, trochę na wyczucie

Jeżeli masz większe pojęcie o fotografowaniu biżu ode mnie – zapraszam do komentowania

pozdrawiam

Jakub Sawa

Zmobilizowana przez sympatycznego pana Leszka, “popełniłam” taki skromny komplecik z krzemienia pasiastego – wykonany na zamówienie. Prosty w formie, można nawet powiedzieć, że surowy – ale za to z pięknymi kuleczkami. Znaleźliśmy źródło dobrej jakości wyrobów z krzemienia i mam nadzieję, że szybko nie wyschnie. Wielokrotnie polowałam na allegro i giełdach na takie ładne, pasiaste wyroby – ale tylko raz się udało.

W tak zwanym między czasie mój “maużonek” zakupił niezbędne materiały i akcesoria potrzebne do ręcznego oprawienia jednego z kaboszonów (oczywiście z krzemienia pasiastego ). Zobaczmy co mu wyjdzie – może zrobię fotoreportaż z tego wydarzenia.

Kolejny temat – zakupiliśmy piękne półfabrykaty z muszli tęczowej (zwanej również szarą) tj. kule, sześciany i oczywiście plasterki. Można je podziwiać i oczywiście kupić na naszym drugim sklepie – Bizuteo.pl – z akcesoriami do biżuterii. Zapraszam !

Wystawcy – Trudno w paru zdaniach zawrzeć opis wszystkich 22o firm/wystawców, bo tyle ich aż było! Ciągle wtrącam porównania z Jubinale (targi odbywające się w Krakowie), ale tylko na tych dwóch imprezach tego typu byłam. Więc wystawców masa, ale głównie to firmy produkujące bądź importujące gotową biżuterię. Może to nie zarzut ale myślałam, że nawiążemy z mężem jakieś nowe kontakty z firmami handlującymi półfabrykatami i minerałami.  Jednak są jakieś plusy, bo udało nam się porozmawiać z dotychczasowymi partnerami handlowymi “twarzą w twarz” 

Zgodnie z obietnicą złożoną w poprzednim poście, pojechaliśmy do Wawy na targi. Ze względu na nasze pociechy mogliśmy poświęcić na nie tylko jeden dzień, wybraliśmy więc niedzielę.
Pierwszy raz byliśmy na tych targach – muszę powiedzieć, że jestem pod wrażeniem. Targi Jubinale, które odbywają się w Krakowie są o jakieś 50% mniejsze niż warszawskie. Ale nie można porównywać tych dwóch imprez – choćby z tego powodu, że Jubinale odbyły się dopiero 2 razy.
Wracając do tematu posta – poznałam osobiście kilka osób i firm znanych tylko przez Internet – więc warto było pojechać do Warszawy. Najlepsze jest to, że spotkałam się np. z Drakonarią która mieszka w Krakowie i z którą jakoś nie mogliśmy się spotkać na miejscu . Poznałam też Magdę Marszalik – piękne wrapki oraz Minikę Ufa – też wrapki.
Większość wystawców eksponowała gotową biżuterię czyli typowe fabryczne wyroby.

Podsumowanie – warto było jechać 300km tam i z powrotem

krzemień pasiasty

Prawda, że piękny ? W połączeniu ze srebrem będzie rewelacyjny

A na moim sklepie piękny naszyjnik z dużym krzemieniem pasiastym w oplocie ze srebrnego drutu (oksydowanego).

Liczę również na znalezienie kontaktów z firmami handlującymi półproduktami – zwłaszcza takimi które nie reklamują się w Internecie (tak, tak są takie ).

Na targi biorę aparat – może uda mi się przygotować jakiś fotoreportaż.

W między czasie eksperymentujemy z palnikiem i srebrem – ostatnio nawet miedzią. Liczę na to, że będę mogła poszerzyć swój warsztat o nowe techniki. Na razie Kuba poparzył sobie palce i wypalił dziurę w wykładzinie. Na szczęście w zasięgu rąk mamy wiaderko z wodą – BHP najważniejsze .